Duygusal Zeka “Öz Farkındalık”
“Farkında olmalı insan…
Kendisinin, hayatın, olayların, gidişatın farkında olmalı.
Farkı fark etmeli, fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen…
Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını
Fark etmeli.
Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını...
Ve en sonunda bir metre karelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını
Fark etmeli.”
An itibari ile heyecandan, sanırım birazcıkta soğuktan bütün vücudu titreyen, sıcacık kalbi olan kardeşimin ellerinin bir yaprak gibi titremesini ve soğukluğunu, derler ya; “hala düüüüün gibi hatırlıyorum”.
Neredemiyim?
Zonguldak Devlet Hastanesinin Kadın Doğum ameliyathanesinde...
Günlerden doğum günüm ve kardeşimin ilk doğumunda yanında olamamanın verdiği psikoloji ile yanında, hatta doğumhanede olmalıyım düşüncesi ile hareket ederek; ameliyathane gömleğimi giyip, fotoğraf makinemi de alıp odada yerimi alıyorum.
Veeeee yarım saate aramıza, ailemize, dünyaya katılan yeni bir kalp, yeni bir nefes, yeni bir birey ve yeni bir yeğen“
Minicik varlığın bende yarattığı etkinin tarifi ise bambaşka...
“Heyecan, mutluluk, derin bir “ohhhhh”, kalbimin atışını geeerrrçekten hissetmem, gözlerimin dolu, dolu olmasıyla yanaklarıma süzülen mutluluk gözyaşlarım...” Sanırım bu duygularla kardeşime sarılmak, onu içime çekmek, mutluluğumu ailemle paylaşmak veeeee anneme “onu çoookkk sevdiğimi” söylemek istiyorum.
Doğumhaneden çıkar çıkmaz annem “doğum günün kutlu olsun tatlım” deyip, yanağıma öpücüğünü konduruveriyor ve akıııııppp giden göz yaşları...
Günlerden Süheyla, saat ise 31 yıl önceki tam o an; 15: 00.
“Mutluluk, keyif, huzur, korku, öfke, üzüntü, ... zaman, zaman hayatım boyunca bana eşlik eden duygularım oldu ve hepsini dibine kadar yaşayıp, o duygularla o an için uygun olanı yaptım. Uygun diyorum, çünkü doğrumuydu bilmiyorum. Şunu çok iyi biliyorum ki; o an olması gereken oydu.”
Peki, siz duygularınızın, çevrenizde olanların ve bütün bunların sizde yarattığı duyguların ne kadar farkındasınız?
Bu duygularla ne yapmak istiyorsunuz?
Yorumlar